Συναγωγή παροιμιών/Αρχή του ηʹ στοιχείου

Συναγωγὴ παροιμιῶν
Συγγραφέας:
Ἀρχὴ τοῦ ηʹ στοιχείου


ὸ ηʹ μετὰ τοῦ αʹΕπεξεργασία


Ἡ ἀπὸ Σκυθῶν ῥῆσις.
Ἡ ἀφύη πῦρ.
Ἡ ἅμαξα τὸν βοῦν.
Ἡ βραχυλογία ἐγγύς ἐστι τοῦ σιγᾶν.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ δʹΕπεξεργασία


Ἡδὺ χελώνης κρέα φαγεῖν, ἢ μὴ φαγεῖν.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ κʹΕπεξεργασία


Ἡ κάμηλος ἐπιθυμήσασα κεράτων καὶ τὰ ὦτα προσαπώλεσεν.
Ἡ κακὴ κρίσις παντὸς κακοῦ αἰτίον.
Ἡ κύων ἐν φάτνηι.
Ἢ χρίνον, ἢ κολοκύντην.
Ἡ κέρκος τῆι ἀλώπεκι μαρτυρεῖ.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ λʹΕπεξεργασία


Ἡλικίαν σὴν οὐκ ἔχω.
Ἢ λέγε τὶ σιγῆς κρεῖττον, ἢ σιγὴν ἔχε.
Ἡ Λύκου.
Ἥλιξ ἥλικ{α} {τέρ}πει.
Ἡλίωι φῶς δανίζεις.
Ἧλος τὸν ἧλον. - Πάτταλος τὸν πάτταλον ἐξέκρουσεν.
᾽Ηλιθιώτερος ἀιδώνιδος τοῦ Πραξιτέλους.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ μʹΕπεξεργασία


Ἠμένι πελειάς.
Ἢ μένοντα ἀποθανεῖν, ἢ νικᾶν.
Ἡμίονος κανθήλιος.
Ἡμεῖς δέκα Ῥόδιοι, δέκα νῆες.
Ἢ Μορσίμου τις ῥῆσιν ἐξεγράψατο.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ νʹΕπεξεργασία


Ἢν μὴ καθάρηις καὶ ἀλέσηις, οὐ φάγηις.
Ἣν ἔλαχες σπάρταν, ταύτην κόσμει.
Ἦν ποτε κἀμοὶ πρώρα καὶ πρύμνη.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ οʹΕπεξεργασία


Ἢ οὐ πεττεύω.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ πʹΕπεξεργασία


Ἡ παναγαῖα Ἄρτεμις.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ ρʹΕπεξεργασία


Ἡρακλῆς ξενίζεται.
Ἡράκλειος νόσος.
Ἡρακλῆς καὶ πίθηκος.
Ἡράκλεια λουτρά.
Ἡράκλειος λίθος.
Ἡράκλειος ψώρα.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ σʹΕπεξεργασία


Ἦσαν ποτ᾽ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι.
Ἢ σιγὴν καίριον, ἢ λόγον ὠφέλιμον.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ τʹΕπεξεργασία


Ἡττήθης τινὸς ἀλεκτρυόνος.
Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς.
Ἢ τρὶς ἓξ, ἢ τρεῖς κύβοι.
Ἤτοι τέθηκεν, ἢ διδάσκει γράμματα.

Τὸ ηʹ μετὰ τοῦ φʹΕπεξεργασία


Ἡ Φάνου θύρα.
Ἢ φρονεῖν ἔλασσον ἢ δύνασθαι δεῖ μεῖζον.
Ἡφαίστειος δεσμός.
Ἡ φιλοχρηματία Σπάρταν ἕλοι, ἄλλο δὲ οὐδέν.
Ἠὼς ὁρῶσα τὰ νυκτὸς ἔργα, γελᾶι.