VII 215 Οὐκέτι δὴ πλωτοῖσιν ἀγαλλόμενος πελάγεσσιν
Συγγραφέας:
Παλατινή Ανθολογία, VII (βιβλίο 7ο Επιτύμβια επιγράμματα)
Οὐκέτι δὴ πλωτοῖσιν ἀγαλλόμενος πελάγεσσιν, Ανύτης, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 7ο επίγραμμα 215 (AP VII 215)


VII 215 ΑνύτηςΕπεξεργασία

Οὐκέτι δὴ πλωτοῖσιν ἀγαλλόμενος πελάγεσσιν αὐχέν' ἀναρρίψω βυσσόθεν ὀρνύμενος,
οὐδὲ παρ' εὐσκάλμοιο νεὼς περικαλλέα χείλη ποιφυξῶ τἀμᾷ τερπόμενος προτομᾷ·
ἀλλά με πορφυρέα πόντου νοτὶς ὦσ' ἐπὶ χέρσον, κεῖμαι δὲ † ῥαδινὰν τάνδε παρ' ἠιόνα.


Μετάφραση:

Τα πλωτά πιά δε θα χαρώ του κόσμου εγώ τα μέρη, ΑνύτηςΕπεξεργασία

Τα πλωτά πιά δε θα χαρώ του κόσμου εγώ τα μέρη,
δεν θ' αναρίξω το λαιμό από νερά βαθιά
ουδέ στου καραβιού μπροστά την πλώρη ταίρι ταίρι
θα βλέπω τη φιγούρα μου, πλασμένη μια ομορφιά
γιατ' η πνοή της θάλασσας με ξώσυρε στην ξέρη
και τώρα στην ακρογιαλιά κοιμούμαι την τραχιά.