Παλατινή Ανθολογία/V/2 Την καταφλεξίπολιν Σθενελαΐδα

AP V 2 Την καταφλεξίπολιν Σθενελαΐδα
Συγγραφέας:
Παλατινή Ανθολογία, V (βιβλίο 5ο, Ερωτικά επιγράμματα)
Την καταφλεξίπολιν Σθενελαΐδα, αγνώστου, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 5ο, επίγραμμα 2 (AP V 2)


V2 ΑδέσποτονΕπεξεργασία

Τὴν καταφλεξίπολιν Σθενελαΐδα, τὴν βαρύμισθον, τὴν τοῖς βουλομένοις χρυσόν ερευγομένην,
γυμνήν μοι διὰ νυκτὸς ὅλης παρέκλινεν ὄνειρος, ἄχρι φίλης ἠοῦς προῖκα χαριζομένην.
Οὐκέτι γουνάσομαι τὴν βάρβαρον, ουδ' επ' ἐμαυτῷ κλαύσομαι, ὕπνον ἔχων ἐκείνα χαριζόμενον.


(Ενώ αναφέρεται ως αγνώστου, ο Marcus Boas το αποδίδει στον Ρουφίνο)[1]


ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Die sylloge Rufiniana, Markus Boas, 1920

μετάφραση: Παλατινή Ανθολογία/V/2 μετάφραση

V2 ΑδέσποτονΕπεξεργασία

Την πυρπολήτρα Σθενελαΐδα, την πανάκριβη, αυτήν που από όσους την ποθούν χρυσό ξαφρίζει
γυμνή, ολόκληρη τη νύχτα, μου την έφερε όνειρο, και μέχρι τη γλυκιά αυγή την προίκα της χαρίζει
Δε θα πέσω ξανά ικέτης στα γόνατα της άπονης, ούτε και θα κλαίγομαι, αφού θα έχω τον ύπνο να μου την χαρίζει