Τὸ δένδρον μου
Συγγραφέας: Γεώργιος Ζαλοκώστας
Γεωργίου X. Ζαλοκώστα Τὰ Ἅπαντα (1873)


Εποθησα τὸν κῆπόν μου μὲ δένδρον νὰ κοσμήσω,
Νὰ ἔχῃ κλάδους ὑψηλοὺς καὶ πράσινα τὰ φύλλα,
Ἐγὼ δὲ ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ δένδρου νὰ καθήσω,
Καὶ νὰ ἰδῶ κρεμώμενα τὰ κόκκινά του μῆλα.

Ἀνοίγω κόλπον εἰς τὴν γῆν καὶ ῥίπτω σπόρον ἕνα,
Καὶ μετ’ ὀλίγον τρυφερὸν φυτὸν ἀναβλαστάνει.
Φράττω τριγύρω τὸ φυτὸν μὲ φύλλα πυκνωμένα,
Μὴ τὸ κτυπήσουν τὰ πτηνὰ, μὴ ψῦχος τὸ μαράνῃ.

Ἓν μόνον ἀντικείμενον προέκειτο ἐμπρός μου, —
Τὸ δένδρον — κ’ ἔζων εἰς αὐτὸ τοὺς πόθους μου στηρίζων.
Ποσάκις ἐλησμόνησα τὴν ὕπαρξιν τοῦ κόσμου,
Τὸ δένδρον μου καλλιεργῶν, τὸ δένδρο μου ποτίζων!

Φόβων κ’ ἐλπίδων παίγνιον, ἐπὶ πολὺ μοχθήσας,
Εἶδα τὸ δένδρον τέλειον, τὸν πόθον τῆς ψυχῆς μου,
Κ’ ἐκάθησα εἰς τὴν σκιὰν αὐτοῦ, ἀλλὰ μετρήσας
Εὑρῆκα ὀλιγώτερα ἓξ ἔτη τῆς ζωῆς μου.